İz evel fityetu ilel kehfi fe kâlû rabbenâ âtinâ min ledunke rahmeten ve heyyi’ lenâ min emrinâ reşedâ(reşeden).

Meali : O gençler, mağaraya sığındıkları zaman, demişlerdi ki: “Rabbimiz, katından bize bir rahmet ver ve işimizden bize doğruyu kolaylaştır (bizi başarılı kıl).”

Açıklamalar :

Ayetin Başlangıcında gençlerden bahsediliyor, bu gençlerin mümin gençler olduğu anlaşılmaktadır ve bu gençlerin mağraya sığınmayı gerektirecek bir durumla karşı karşıya oldukları anlaşılmaktadır, gençlerin belli bir süredir takip edildikleri ve izlerini ancak mağarada kaybettireceklerini düşündükleri anlaşılmaktadır, ayrıca bu gençlerin köy hayatından değil, şehir hayatından gelmiş olabilecekleri düşünülebilir, çünkü şehirden beri takip edilen gençler dağ ortamında izlerini daha kolay kaybettirebilirler.

 Mümin olan bu gençler mağaraya saklandıklarında kendilerini emin olarak hissetmeyip Allah’tan yardım dilemişlerdir, Allah’ın katından rahmet dilemişler ve kendilerine doğruyu kolaylaştırmasını dilemişlerdir. Böylesi zor bir anda Allah’ı hatırlamak ve ondan yardım dilemek güzel ahlak örneğidir, fatiha suresinde geçen “Ancak senden yardım dileriz” ayetine güzel bir şekilde uyulmuştur.

İnsanoğlu müşrik ahlakına düştüğü zaman işleri kendisinin yaptığını, bilgisi , becerisi , yakınları, çevresi , çalışanları gibi vesileler ile başarılı olabileceğini zanneder, halbuki başarı Allah’ın dilemesi ve rahmetiyle olmaktadır, başarılı kılan ve başarı için işleri kolaylaştıran yüce Allah’tır.

Bu ahlakı benimseyen insanlar mütavazi davranışları sergilemektedir, başarıyı kendisinde sananlar ise çoğunlukla kibirli davranışları sergilemektedir.

Kibir şeytana has bir duygudur ve insanoğlunun en çok kaçınması gereken duygudur. İşte bu ayette Allah, gençlerin herşeyi kendisinden beklediğini ve kendisin başarıya ulaşıran olduğunu hatırlatmaktadır.